logo EmpowerMij

Joy blogt

Dromen, Durven, Delen

24 oktober 2011

Villa2BToen ik een jaren dertig pand aangeboden kreeg, om in te gaan werken, wonen en de rest van de ruimte te exploiteren, - hèt pand waar ik met mijn gezin al acht jaar naar zocht - dacht ik nog dat we met drie maanden zouden zijn verhuisd… Nu, ruim een jaar verder, gaat de verbouwing  van start en hebben we een tweede onderneming.

Tot nu toe heb ik bij al mijn uitdagingen invloed kunnen uitoefenen op het proces. Maar in dit geval bleken overgave, geduld en focus de elementen te zijn om deze uitdaging te volbrengen.

Nadat ik van een plan op twee A4’tjes een bedrijfsplan van vijftien A4’tjes had gemaakt, met alle cijfers die erbij horen, cijfers die ik nog nooit eerder uit mijn mond had horen komen, wist ik al dat ik niet gewoon naar de bank zou kunnen. Deze ondernemer heeft een goed plan met goede cijfers, maar doordat ze zich verplaatst in een rolstoel en daarnaast ook nog een uitkering heeft (die ze niet nodig heeft, maar die niet stop te zetten is, stomweg omdat iemand ooit de overtuiging had dat ik nooit geld hoefde of zou verdienen), kan ze geen (bedrijfs)hypotheek afsluiten. De eerste optie die zich aandiende voor een andere vorm van financiering was een stichting, maar uiteindelijk bleek mijn plan niet in hun doelstelling te passen. Vanuit de stichting kwam ik wel in contact met investeerders.

Bij elk gesprek dat ik had groeide mijn geloof en kwamen de cijfers steeds makkelijker over tafel. Ik durfde mijn droom te delen, waardoor het een doel werd. Ik ging zelf ook op zoek. Ik kwam mensen tegen die wel wilden maar niet konden. Ik kwam mensen tegen die beloofden, maar niet deden. De teleurstelling maakte me moe, maar mijn gevoel bleef zeggen: hou vol. En als mijn gevoel dat zegt, dan doe ik dat. Te meer omdat bij elke afwijzing het vertrouwen van mij en mijn gezin in verhuizing naar ons droompand elke keer een stukje kleiner werd.
Dit zorgde ervoor dat ik me eenzaam ging voelen en af en toe sloeg de twijfel toe. Ik zag het nog steeds gebeuren, al zag de wereld om ons heen dit niet. Iets wat ik ze niet kwalijk kon nemen. Toch hielp 'mijn gevoel' me telkens weer overeind en  zorgde voor een nieuwe ronde telefoontjes en een nieuw portie geduld.

Daarnaast ging het werk voor Empower mij gewoon door: gastssprekerschappen, coaching en interim opdrachten. Ik zat in een wildwaterbaan, waarbij ik af en toe bijna uit de bocht vloog. Tot ik een besluit nam. Voor de financiering van ons pand ben ik afhankelijk van derden, dat proces loopt en ik kan enkel vertrouwen. Dat deed ik. Ik ging weer voor in het bootje zitten, nam ons droompand mee en samen genoten we weer van de rit. De inspiratie kwam terug. Concepten voor investeerders werden formules. Er kwam een naam, een site en een logo wat nu op de bus prijkt  Ik trok iemand aan om de strategie naar actie om te zetten. De onderneming krijgt vorm, de sleutel ligt bij de aannemer en in de zomer van 2012 opent Villa2B haar deuren.