logo EmpowerMij

Joy blogt

Joy met haar anderswerkend lijf... en het huishouden

1 december 2015

Joy kooktDe afgelopen weken heb ik buitenshuis aan mijn boek gewerkt. Als ik dan 's avonds mijn tanden stond te poetsen realiseerde ik me weer dat er wel even een sopje door de wasbak mocht. Toen ook de was zich bleef opstapelen en manlief zei "Ik ben er nog niet aan toegekomen", besloot ik weer een dag mijn 'Mien Dobbelsteen modus' aan te zetten.

Ik sorteerde de was. Met mijn grijpstok pak ik en stapeltje was van de grond, leg het op mijn schoot en rijd naar de wasmachine. Zet deze aan, ga naar de keuken en maak een emmertje met sop. Begin in de woonkamer en kom dan in de badkamer, deze knapt zienderogen op. Ik wisselde de tweede was, haalde de droger leeg. Met een stapeltje broeken over mijn knieën gedrapeerd open ik de deur van onze 'kleedkamer' waar onze kleren hangen, ik hang de broeken op de hangers, ga met mijn stoel omhoog en hang ze op het rek. Ik pak de blouses van het droogrek en ruim ook deze op.

Mijn oog valt op de vloer. Ik pak de stofzuiger en sleep deze mee naar het achterste deel van het huis waar de slaapkamers, de badkamer en het washok zijn. Ik slinger de stofzuigerslang heen en weer, terwijl de stroomdraad zich als een danspartner om mijn achterwiel draait. Geduldig draai ik rondjes, rij achteruit – de draad ligt nu weer plat op de grond – ik stofzuig verder. Door al dat gerek, gestrek en gebuk begint mijn rug te zeuren. Nog twee wassen wegwerken, de wasmand is leeg, de badkamer schoon, de vloeren stofvrij. Daar heb ik best rugpijn voor over, of kwam het door de ongesteldheid die een uur later liet weten dat het weer zover was?